Má nú bara til með að setja þetta hér inn.
Vorgolan strýkur mér kátlega um kinn,
kátur ég sest upp í traktorinn minn.
Vonbjörtum augum á lífið lít,
legg svo af stað með tank fylltan skít.
Úr honum dreifi á algróinn völl,
angar af drullunni sveitin mín öll.
Ekkert ég fegurra í veröldu veit,
en velskitin tún í íslenskri sveit.
Stolið
héðan